Долгите наслови можат да звучат амбициозно и креативно, но ретко се практични. Сепак, еден италијански филм од 1978 година влезе во Guinness World Records токму поради тоа што го носи најдолгиот официјален филмски наслов во историјата.
Рекордот го постави легендарната италијанска режисерка Лина Вертмилер, чиј филм најчесто се споменува под скратениот наслов „Крвна освета“ или едноставно „Освета“.
Но неговото целосно службено име гласи:
Un fatto di sangue nel comune di Siculiana fra due uomini per causa di una vedova. Si sospettano moventi politici. Amore-Morte-Shimmy. Lugano belle. Tarantelle. Tarallucci e vino.
Во слободен превод, станува збор за „крвав настан во општината Сикулијана меѓу двајца мажи поради вдовица, со сомнежи за политички мотиви“, по што следуваат низа зборови што алудираат на љубов, смрт, танц, убавината на Лугано и традиционални италијански мотиви.
Насловот повеќе наликува на мини-раскажувачка целина отколку на класичен филмски назив – вистински мал текст сам по себе.
Филмот имал импресивна актерска екипа, вклучувајќи ги Софија Лорен и Марчело Мастројани. Сепак, и покрај звучните имиња, не постигнал значителен комерцијален успех.
Денес, повеќето љубители на филмот го паметат токму по неговиот рекордно долг наслов, кој малкумина можат да го изговорат без да се сопнат.
Иако овој рекорд е филмски, долгите и необични наслови не се ограничени само на кинематографијата. Во музиката, албумот на Фиона Епл од 1999 година, познат како „When The Pawn…“, има официјален наслов што практично претставува цела реченица. Слични примери може да се најдат и кај Лана Дел Реј и Arctic Monkeys.
Ваквите наслови можеби се предизвик за маркетинг и паметење, но токму нивната необичност често станува главниот адут.
И покрај децениите што поминаа, рекордот поставен во 1978 година сè уште не е надминат. Останува прашањето дали некој современ автор ќе се обиде да го собори – или сепак практичноста ќе остане поважна од екстравагантноста.
Во случајот со Вертмилер, токму должината на насловот му обезбеди трајно место во историјата, дури и кога самиот филм остана во сенка.