На денешен ден, пред 35 години, Собранието го усвои првиот Устав на независна Република Македонија, со што беа поставени темелите на уставно-правниот поредок на државата по прогласувањето на независноста.
Уставот беше донесен на 17 ноември 1991 година, само неколку месеци по референдумот за независност, и ги утврди основните принципи врз кои се темели државата – суверенитетот, демократијата, владеењето на правото, поделбата на власта, како и заштитата на човековите права и слободи.
Со неговото усвојување беа дефинирани надлежностите на законодавната, извршната и судската власт, организацијата на институциите, локалната самоуправа и уставните гаранции за правата на граѓаните, поставувајќи ја правната рамка за функционирањето на независната држава.
Во изминатите три и пол децении Уставот беше менуван осум пати, преку вкупно 36 амандмани, со цел негово усогласување со политичките, општествените и институционалните промени.
Првите измени беа донесени во 1992 година, а потоа следуваа измени во 1998 година. Најобемната уставна ревизија беше спроведена во 2001 година, кога беа усвоени амандманите произлезени од Охридскиот рамковен договор, со кои беа направени значајни промени во уставниот поредок.
Дополнителни измени следуваа во 2003, 2005, 2009 и 2011 година, најмногу во делот на правосудството и унапредувањето на институционалниот систем.
Последните уставни измени беа усвоени на 11 јануари 2019 година, кога со амандманите XXXIII до XXXVI, согласно Преспанскиот договор, уставното име на државата беше променето во Република Македонија.
И покрај повеќето политички иницијативи и дебати за нови уставни измени во изминатите години, до ноември 2026 година не се усвоени нови амандмани.
И по 35 години од неговото донесување, Уставот останува највисокиот правен акт на државата и основата врз која се темелат функционирањето на институциите, законодавството, владеењето на правото и заштитата на правата и слободите на граѓаните.
