Многу парови имаат стабилна врска, меѓусебна доверба и искрена љубов, но зад затворени врати се соочуваат со проблем за кој ретко зборуваат – недостиг на сексуална хемија. Иако партнерот може да биде внимателен, лојален и подготвен секогаш да биде поддршка, тоа не секогаш значи дека интимниот живот ќе биде исполнет.
Сексуалната компатибилност не зависи само од искуството или техниката. Таа вклучува физичка привлечност, емоционална поврзаност, спонтаност и начинот на кој двајцата партнери ја доживуваат блискоста. Затоа, неусогласеноста во интимниот живот не мора да значи дека некој е „лош партнер“, туку дека двајцата имаат различни потреби и очекувања.
Особено тешко е кога љубовта останува, а желбата постепено исчезнува. Партнерот може да биде личноста на која најмногу ѝ верувате и со која сакате да ја поминете иднината, но истовремено да не чувствувате исто ниво на физичка привлечност како порано. Таквата ситуација често предизвикува вина и збунетост, бидејќи многумина веруваат дека љубовта и страста секогаш мора да одат заедно.
Сепак, експертите посочуваат дека овие две работи не секогаш се движат со ист интензитет. Во долготрајните врски сосема е нормално желбата да варира, особено под влијание на стрес, секојдневни обврски или животни промени.
Она што најчесто недостасува е искрената комуникација. Многу парови избегнуваат да разговараат за своите желби и незадоволства од страв дека ќе го повредат партнерот. Наместо разговор, избираат молчење или дистанца, што дополнително го продлабочува проблемот.
Доколку и двајцата се подготвени да работат на својот однос, многу работи можат да се подобрат. Отворениот разговор, меѓусебното разбирање и желбата за промени честопати се првиот чекор кон враќање на интимноста.
Но, ако сексуалната желба целосно исчезнала, нема волја за промена и секој разговор завршува со разочарување, тогаш и најсилната љубов може да се соочи со сериозен предизвик. Прашањето не е дали интимниот живот е совршен, туку дали двајцата имаат желба заедно да го подобрат.
