Со доаѓањето на есента, на пазарите повторно се појавуваат крупните, темноцрвени калинки со препознатливата „круна“ на врвот. Периодот од октомври до декември е времето кога ова овошје е најсочно, највкусно и најдостапно.
Под тврдата кора калинката крие стотици сочни зрна кои по изглед потсетуваат на мали рубини, а освен по вкусот, позната е и по хранливите вредности.
Калинката содржи значајни количества витамин Ц и витамин К, како и растителни влакна, особено кога се консумираат целите зрна, а не само сокот. Посебна вредност имаат полифенолите, меѓу кои и пуникалагините – моќни антиоксиданси кои се поврзуваат со заштита на клетките од оштетување и со поддршка на здравјето на срцето и крвните садови.
Сепак, калинката не треба да се смета за лек, туку како дел од здрава и разновидна исхрана. Неколку пати неделно додавање зрна од калинка во оброците може да биде одличен избор во есенскиот период.
Многумина избегнуваат да ја чистат поради црвените дамки што лесно можат да завршат по облеката или кујнските површини. Но, постои едноставен начин без многу неред.
Најпрво треба да се отсече горниот дел со „круната“, а потоа кората плитко да се засече по должина на неколку места. Калинката се става во сад со ладна вода, каде што се разделува на делови. Зрната лесно се вадат со прстите, при што тие тонат на дното, а белите делови од кората испливуваат на површината.
Откако ќе се отстранат ципите и ќе се исцеди водата, зрната се подготвени за јадење или додавање во различни јадења.
Калинката одлично се комбинира со зелени салати, јогурт и овесни снегулки за појадок, како додаток на печено месо, но и како освежување во вода со лимон. Зрната може и да се замрзнат, што овозможува да се користат и во следните месеци.
Иако бара малку трпение при чистењето, калинката со својот вкус и изглед останува едно од најпрепознатливите есенски овошја.
