Често може да се слушне тврдењето дека луѓето кои не се во брак живеат подолго и имаат посреќен живот. Но, научните истражувања покажуваат дека одговорот не е толку едноставен.
Иако самостојното живеење може да донесе повеќе слобода, време за лични интереси и помалку секојдневни обврски, стабилните партнерски односи во многу случаи се поврзуваат со подобро здравје и подолг животен век.
Клучен фактор, според истражувачите, не е само дали некој има партнер, туку каков е односот што го гради со другата личност и каква поддршка добива од својата околина.
Што покажуваат истражувањата?
Студија објавена во 2006 година во списанието Journal of Epidemiology & Community Health, која анализирала податоци за населението во САД, покажала дека лицата кои биле во брак и живееле со својот брачен партнер имале пониска стапка на смртност во споредба со оние кои не биле во брак.
Сепак, научниците нагласиле дека овие резултати не значат дека самиот брак автоматски го продолжува животот. Врската меѓу партнерството и здравјето зависи од повеќе фактори, меѓу кои квалитетот на односот, животните навики и социјалната поддршка.
Среќната и стабилна врска може да има позитивно влијание врз психичкото и физичкото здравје, додека долготрајните конфликти, стресот и незадоволството во односот можат да имаат спротивен ефект.
Самотијата не значи секогаш полош квалитет на живот
За дел од луѓето, животот без партнер може да биде исполнет и квалитетен. Самостојноста им овозможува повеќе време за пријателства, кариера, хобија и личен развој.
Од друга страна, за многумина партнерската врска претставува извор на емоционална сигурност, блискост и помош во тешки периоди.
Истражувањата сè повеќе укажуваат дека за долговечноста не е пресуден само брачниот статус, туку квалитетот на социјалните врски – пријателствата, чувството на припадност и луѓето на кои може да се смета.
На крајот, не постои правило според кое самците живеат подолго или пократко од луѓето во брак. Најважни се здравите односи, поддршката и начинот на кој човекот го гради својот живот.
