Си го прославија вчера судиите и обвинителите својот ден. Имаше свечени обраќања и пораки, се разменија честитки, а некои сигурно и мезнаа на разни коктели и ручеци. Едноставно, вчера се празнуваше за правдата.
Но, што е она за што вчера најмалку се кажа, а што граѓаните го очекуваат?
Прво, дека луѓето од правосудството треба искрено да се погледнат меѓу себе и да се запрашаат работат ли како што треба и зошто довербата на граѓаните во нив е на најниско ниво?
Второ, што е со перцепцијата од јавноста за селективна правда и нееднаквост пред законите, зошто едни случаи се процесираат експресно, а
други со години стојат во фиоки?
Трето, ќе се бара ли одговорност во своите редови за многуте пропусти и неправилности?
Но, за жал ова се темите што ретко се слушаат на вакви свечености, а уште поретко добиваат јасен одговор. Затоа и се слуша се погласно незадоволството на граѓаните.
Можат ли судиите и обвинителите да бидат отворени и правилно да реагираат на ваквите забелешки, останува да се види.
