Постои едно непишано правило што никој не го кажал гласно, но сите го почувствувале: сексот пред полноќ и сексот после полноќ не се истата приказна.
Иако часовникот покажува само бројки, телото и умот реагираат сосема различно.
Пред полноќ, сè уште сме „будни“ за светот. Телото е активно, мислите се полни со денот што поминал, а желбата е често поттикната од визуелното, од играта, од исчекувањето. Сексот во овој период е пожив, побрз, понекогаш импулсивен. Повеќе страст, повеќе оган, повеќе докажување.
Но кога ќе удри полноќ, нешто тивко се менува.
После 00:00, паѓаат маските. Телото забавува, умот се заморува од глумење, а желбата станува поискрена. Сексот повеќе не е настап, туку разговор без зборови. Повеќе допир отколку брзање. Повеќе блискост отколку впечаток.
Психолозите велат дека по полноќ луѓето се поотворени, поранливи и помалку контролирани од егото. Токму затоа, интимноста во тие часови често остава подлабока трага. Не поради интензитетот, туку поради поврзаноста.
Пред 00:00 сакаме да бидеме посакувани.
После 00:00 сакаме да бидеме разбрани.
Па што е подобро?
Одговорот зависи од тоа што ви треба во моментот. Ако сакате оган, возбуда и игра, вечерта го има тоа. Ако сакате тишина, длабочина и чувство дека некој е навистина со вас, полноќта е вашиот сојузник.
Едно е сигурно: не е исто да го споделите телото пред да заврши денот и да го споделите кога светот веќе спие.
А вие, кога последен пат почувствувавте дека времето навистина има значење?
