Денес е Први мај – Денот на трудот, симболот на борбата на работниците за подобри услови, достоинство и права. Потекнува од крајот на 19 век, кога работниците во Чикаго излегле на протести барајќи осумчасовно работно време. Денес, во многу земји, овој ден се одбележува со синдикални маршеви, пораки за работнички права, но и како ден за одмор и дружење.
Во Македонија, Први мај традиционално се слави во природа – со скара, излети и семејни собири, далеку од градската врева. Но, ако се вратиме наназад, овој празник некогаш имаше многу посилен социјален и работнички карактер, со организирани паради, говори и јасни пораки за правата на работниците.
Години наназад спласна и интересот за рекреативна семејна прослава на празникот на трудот, бидејќи голем дел од работничките семејства со минимална плата едвај врзуваат крај со крај.
Работниците остануваат маргинализирани, експлоатирани и често заминуваат илјадници километри далеку од дома за да заработат, иако условите за живот и работа таму неретко се субстандардни и понижувачки.
Носечкиот столб на секое општество, полека тоне притиснат од товарот на своите работни обврски и непочитувањето на нивниот труд.
Затоа овој ден потсетува дека правата на работниците се важни и треба постојано да се негуваат и унапредуваат, а славењето на празникот на трудот е според можностите.
