Се уште нема неколку лекови на Онкологија, а пациентите и натаму чекаат терапија која за нив значи живот. Недостасуваат два клучни лека за лекување на одредени типови рак на дојка, како и еден вкид на имунотерапија што се користи за повеќе малигни заболувања. Вака е веќе подолго време и не може да се третира како обичен пропуст.
И додека пациентите бројат пропуштени терапии, институциите спремаат тендери, анекси и нудат „решенија во најскоро време”. И министерот за здравство Азир Алиу призна дека има проблем, ама вината ја насочи кон добавувачите кои навреме не испорачале терапија, но како причина ја посочи неследливоста на лековите и најавува дека со најавената дигитализација “се ќе се решело”.
А дотогаш? Како смеело да се остави лекувањето да зависи од добавувачите?
Ова е прашање на институционално планирање, одговорност и навремена реакција – нешто што очигледно изостанало кај надлежните државни служби. Е, и за ова треба да се бара лекот. И тоа исто така многу, многу брзо. За тоа и не требаат тендери, туку казни, оставки и правење нови протоколи за набавка на лекови и правење на нивни резерви.
