Редовно вежбате, имате план и се трудите да бидете активни, но наместо тренинзите да стануваат полесни, тие и понатаму ве заморуваат исто како на почетокот. Немате чувство дека сте посилни, туку дека постојано „тапкате во место“?
Ова е многу честа појава. Кога телото правилно се прилагодува на вежбањето, движењето со тек на време треба да биде полесно, а не потешко. Ако тоа не се случува, најчесто причините не се во волјата или напорот, туку во неколку скриени проблеми кои често се занемаруваат.
1. Телото нема доволна подвижност
Ако вежбате сила или интензитет, а не работите на подвижноста на зглобовите, телото мора да „се снаоѓа“. Кога зглобовите не се движат слободно, мускулите работат повеќе отколку што треба, што создава напор и неправилни движења.
Ако некоја вежба постојано ви е потешка на една страна од телото, најчесто не станува збор за слабост, туку за ограничено движење. Со тек на време, ова може да доведе до болки, повреди и лошо држење.
Решение:
Подвижноста не значи само истегнување. Потребни се контролирани движења во сите правци – напред, настрана и со ротација. Кратки вежби за подвижност пред и за време на тренингот му помагаат на телото да се движи полесно и поекономично.
2. Лошо држење и нарушена рамнотежа на телото
Кога телото почнува да „компензира“, се нарушува држењето. На пример, ако дишете плитко и главно со градите, ребрата се креваат, а стомакот не ја врши својата стабилизирачка улога. Слично се случува и кога карлицата е премногу навалена напред или назад.
Ова го тера телото да троши повеќе сила за стабилност, што води до побрз замор и помала ефикасност. Вежбите кои порано биле лесни, одеднаш стануваат тешки без јасна причина.
Решение:
Пред тренинг, обидете се да го „наместите“ телото – издишете целосно, исправете се и дозволете ребрата да бидат над карлицата. Ова не е стегање, туку враќање во природна положба.
3. Телото се стега за да се заштити
Кога телото не се чувствува стабилно, мозокот автоматски ги затега мускулите за да спречи повреда. Ова најчесто се случува во вратот, рамената, долниот дел од грбот и колковите.
Краткорочно, ова е корисна заштита. Но ако трае долго, телото останува постојано напнато. Движењето станува потешко, а за секоја вежба се троши повеќе енергија отколку што е потребно.
Решение:
Само истегнување не е доволно. Потребни се вежби кои го зајакнуваат стомакот и грбот, се изведуваат бавно и со контрола, и се комбинираат со мирно дишење. Кога телото ќе почувствува сигурност, напнатоста сама попушта.
4. Неправилно дишење ве заморува
Плиткото дишење или задржувањето на здивот го држи телото во состојба на постојна напнатост. Тогаш мускулите што треба да движат, мораат и да стабилизираат, што дополнително ја зголемува потрошувачката на енергија.
Како резултат, тренингот изгледа потежок, а заморот доаѓа побрзо.
Решение:
За време на загревање, дишете смирено, по можност низ нос. За време на вежбање, издишувајте целосно при напор. Ако дишењето стане пребрзо – намалете го интензитетот. По тренинг, неколку длабоки и бавни вдишувања помагаат телото побрзо да се опорави.
5. Недоволен одмор и опоравување
Ако телото постојано е во напнат режим, опоравувањето страда. Без доволен одмор, мускулите и ткивата немаат време да се приспособат, а токму таму се случува напредокот.
Постојана укоченост, болки што не поминуваат и чувство дека тренинзите никогаш не стануваат полесни се знаци дека телото не се опоравува доволно.
Решение:
Одморот не значи неактивност. Лесни движења, прошетки, нежна јога, добро спиење, исхрана и управување со стресот се клучни. Дури и еден лесен тренинг неделно, фокусиран на дишење и релаксација, може значително да помогне.
Сè е поврзано
Овие проблеми не се одвоени. Ограниченото движење води до лошо држење, тоа создава напнатост, напнатоста го нарушува дишењето, а сето тоа го забавува опоравувањето. Крајниот резултат е ист: повеќе труд, а помал напредок.
Добрата вест е дека со мали, но паметни промени, телото може повторно да почне да се движи полесно – и тренинзите конечно да дадат резултат.
