Со солзи и тешки емоции, Мартин Китанов од Оризари сведочеше пред судот за драматичните моменти во кои успеал да се спаси од катастрофалниот пожар во дискотеката „Пулс“ во Кочани, но и за болката по загубата на четворица блиски другари со кои таа вечер излегле да го прослават раѓањето на синот на еден од нив.
Китанов раскажа дека од петтемина другари кои биле заедно таа ноќ, само тој преживеал. Тројца од нив му биле пријатели од детството, а четвртиот исклучително близок пријател, за чија смрт, како што рече, сè уште не знае како точно се случила.
Групата најпрво била во кафеана, а потоа заминале во дискотеката. По активирањето на прскалките, поминале минута или две пред пејачот Панчо да ги повика присутните да излезат надвор. Во тој момент, просторот веќе бил исполнет со чад, а видливоста речиси целосно исчезнала.
Сите тргнале кон излезот и брзо стигнале до таканаречената „каубојска врата“, но таму настанал целосен хаос. Китанов се сопнал меѓу вратите и паднал, по што врз него почнале да паѓаат и други луѓе. Неколкумина лежеле еден врз друг, а зад нив продолжиле да паѓаат нови лица, создавајќи силен притисок.
Првиот што се обидел да му помогне бил обезбедувачот Лазар Захариев, но не успеал да го извлече поради големата тежина и метежот. Китанов раскажа дека не можел да дише, дека градите му биле целосно притиснати и дека во тие моменти бил свесен колку е сериозна ситуацијата, но си повторувал дека ако луѓето бидат тргнати од него, ќе преживее.
Во хаосот забележал и пожарникари кои се приближувале, што му дало надеж, но ниту тие не успеале веднаш да го извлечат. Нозете не ги чувствувал, болките биле силни, а силата полека го напуштала. Во тие моменти, помислата на неговите две деца, како што рече, му дала сила да издржи и да продолжи да дише.
На крајот, едно момче му притекнало на помош и со огромен напор успеало да го извлече надвор. Китанов излегол без патики, со скината облека, изгребан и крвав. И покрај повредите, сакал да се врати назад за да ги побара другарите, но присутните му рекле дека ја губи силата и дека мора да остане надвор.
Со последни сили стигнал до блиска бензинска пумпа, каде што работел негов пријател. Таму се обидувал повеќепати да ги добие другарите на телефон, но никој не одговорил. Подоцна бил пренесен дома, а потоа и на лекување во болница „Систина“, каде што, покрај медицинска нега, добил и психолошка поддршка.
