1. Мозокот не прави голема разлика меѓу љубов и зависност
Кога сме заљубени, се активираат истите центри во мозокот како при зависност од супстанци. Затоа „не можам без него/неа“ не е само поетска фраза – туку и невролошка реакција.
2. Непредвидливоста ја зголемува привлечноста
Истражувањата покажуваат дека луѓето се повеќе привлечени од некој чиј интерес не е целосно сигурен. Малата доза неизвесност ја зголемува допаминската реакција.
3. Срцето буквално може да „пукне“ од стрес по раскинување
Постои состојба наречена „синдром на скршено срце“ (Takotsubo cardiomyopathy), каде силен емоционален шок може привремено да го ослаби срцевиот мускул.
4. Гледањето во очи подолго од 2 минути ја зголемува интимноста
Психолошки експерименти покажуваат дека продолжениот контакт со очи може значително да ја засили емоционалната поврзаност.
5. Сексуалната желба опаѓа кога се чувствувате проценувани.
Кога партнерот ве критикува или создава чувство дека не сте „доволни“, телото реагира со повлекување, не со возбуда. Без емоционална безбедност, страста се гаси.
6. Повеќе секс не значи подобра врска
Студиите покажуваат дека по одредено ниво, фреквенцијата на секс не ја зголемува среќата во врската – туку квалитетот на емоционалната поврзаност.
7. Љубовта ја намалува физичката болка
Слика од саканата личност може да ја намали перцепцијата на болка – мозокот активира механизми на олеснување.
8. Најсилната страст често се јавува кај луѓе со некомпатибилни вредности.
Конфликтот меѓу карактери може да создаде напнатост што се претвора во силна сексуална привлечност. Но таа напнатост ретко гради стабилна иднина.
9. Сексуалната хемија и емоционалната сигурност не се ист систем.
Може да имате експлозивен секс со некој што не ви нуди стабилност, затоа што биолошката возбуда и психолошката безбедност се различни процеси во мозокот.
10. Непредвидливото внимание создава посилна зависност од конзистентната љубов.
Кога партнерот повремено дава внимание, мозокот реагира како на игра на среќа – никогаш не знаете кога ќе „добиеш“, па се врзувате уште повеќе.
11. Понекогаш не ве привлекува личноста – туку познатата динамика.
Ако во минатото љубовта била нестабилна, ќе ве привлекуваат луѓе што несвесно ја репродуцираат истата емоционална шема.
12. Долгорочната страст умира кога исчезнува автономијата.
Кога партнерите престануваат да имаат сопствен свет и стануваат целосно споени, желбата опаѓа – затоа што желбата бара дистанца.
13. Љубомората може привремено да ја зголеми сексуалната желба.
Стравот од губење го активира инстинктот за поседување, што може да ја засили физичката привлечност – иако не е здрав механизам.
14. „Судбинската“ хемија понекогаш е само познат хаос.
Она што го чувствуваме како магнетска поврзаност може да биде нервен систем што реагира на нестабилност што ни е веќе позната, а не на вистинска компатибилност.
