Денеска православните христијани го одбележуваат Спасовден – празникот на Христовото вознесение, кој се смета за еден од најголемите христијански празници.
Спасовден секогаш се паѓа во четврток, 40 дена по Велигден, а се празнува во спомен на денот кога Исус Христос по своето воскресение последен пат им се јавил на своите ученици. Според христијанското предание, тој ги собрал апостолите во селото Витанија и им најавил дека наскоро ќе се исполни ветувањето за слегување на Светиот Дух, по што ги благословил и се вознел на небото.
Со вознесението, Исус според верувањето застанал од десната страна на Бог Отец, а местото од кое се вознел останало запаметено како свето. Во христијанската традиција се споменува и дека таму долго време биле видливи отисоци од неговите стапала, по што царицата Елена подоцна наредила изградба на црква на тоа место.
Празникот Вознесение Христово, познат и како Спасовден, бил востановен уште во апостолско време, но подолго време се празнувал заедно со Педесетницата. Дури кон крајот на IV век бил одвоен како посебен празник.
Според учењето на некои црковни отци, Воскресението се поврзува со победата над смртта за сите луѓе, додека Вознесението се гледа како возвишување и исполнување на божествениот план, при што Христос ја воздигнува човечката природа на небесата.
Во народната традиција, Спасовден е поврзан и со бројни обичаи и верувања. Се верувало дека на овој ден се колеле јагниња, се организирале семејни ручеци и собири, а постоеле и различни обичаи поврзани со здравје и заштита на домот. Во некои краеви се сметало дека не треба да се спие преку ден, ниту да се изведуваат одредени лични навики, за да се обезбеди здравје и среќа во текот на годината.
И денес, празникот се празнува со богослужби, литургии и семејни собири, како еден од најзначајните датуми во православниот календар.
